...
Mike Marcou, Papacou, sovna inn idag etter ein long og hard kamp mot kreft. Han er ein av dei beste menneskene eg nokon gong har truffe, og eg trur dei som har trefft han veit at det stemmer. Han har gjort saa mykje for meg og alle andre, heile livet hans dreidde seg om aa hjelpe andre. Det er saa utruleg urettferdig og unoedvendig at livet hans tok slutt no.
40 dagar att
Dette kjem til aa verte eit longt innlegg, eg har ikkje skrive paa lenge. Og det er enormt mykje som har hendt og som foregaar. Baade gode ting, og ting som absolutt ikkje er bra i det heile tatt. Eg skal proeve aa gje dykk ein oppdatering av det viktigaste, utan aa kjede dykk me for mange detaljer.
Me kan byrje med dei gode nyheitane. Mamma, Pappa, Marta og Hans Gustav kom og besoekte meg den 29 mars og var her litt over ei veke. Det var kjempeherligt aa sjaa dei igjen, og ha ein liten ferie fraa alt stresset med skulearbeid, track og alt anna som foregaar. Eg tok ei veke ferie fraa skulen og blei med familien min paa ein "roadtrip". Me koeyrde ned til Florida; Daytona Beach. Me hadde skikkelige sydentemperatur og me fekk tid til aa liggje paa stranda og nyte sola. Me gjekk og saag delfinar. Me tok ein dag i Disney World. Det var kjempevarmt og enormt med folk sidan det var mange som hadde "spring break". Men me hadde det kjekt uansett, eller i alle fall eg og Marta. Me gjekk ogsaa til den beroemte bilbanen til Nascar; Daytona 500. Der likte Hans Gustav og Pappa seg, og me hadde det ganske morosamt me jentene og. Etter eit par dagar i Florida reiste me litt oppover igjen, til Gatlinburg i Tennesse. Gatlinburg er ein liten fjellandsby som ligg i utkanten av eit naturreservat som heiter "Great Smokey Montain". Her var det iskaldt, det var til og med snoefnugg i lufta. Eg hadde berre sandaler med meg, og ikkje jakke. Men eg fekk laana sko av marta og jakka til mamma, saa me fekk sitt litt der ogsaa. Me gjekk opp i fjellet med ein heis, me gjekk litt rundt i ei bygd der dei selde handarbeid og kunst. Eg og Marta gjekk til eit stort aquarium, med masse haiar som svoemte over hovudene vaaras. Det var kjempekult. Daa me kom tilbake til Cincinnati var det iskaldt der ogsaa, det var litt av eit sjokk for me hadde hatt kjempevarmt ver i vekevis.
Det var ganske trist naar mamma og dei reiste heim, men eg fekk fort tankane vekk fraa det. To dagar seinare reiste eg nemleg til New York City. Me var 7 utvekslingselevar som reiste, med 8 vaksne. Det var ein av dei kjekkaste turane eg har vore paa. New York e ein heilt fantastiske by, og me hadde det vanvittig kjekt ilag. Eg kunne ha skrive ei heile bok om den opplevinga me hadde dei 6 dagane, men eg skal holda meg til aa ramse opp hoegdepunkta. Time Square, hotellet vaart laag nesten rett ved sida av saa me var der fleire gonger til dagen, me tok blant anna ein 8-manns sykkeltur paa ein rund sykkel og vart fotografert med "the naked cowboy". Broadway! Me saag les miserables og eg grein fraa byrjinga til slutten. Friheits statua, det var iskaldt men absolutt verdt det. Ellis Island(muligens ein stavefeil der). China town; der det var ein selgar som trudde Finn var faren min (Finn er 18 aar). Little Italy; der eg og Tina fann den beste pizzarestauranten eg nokon gong har vore paa. Soho. Central Park med John Lennons minnesmerke. Rockefeller; var eigentleg ikkje saa spesielt. Ground zero (der twin towers stod foer). Modern Art Museum; der fekk me absolutt altfor lite tid. FN bygningen. Brooklyn Bridge. Det er nok meir, men eg hugsar ikkje akkurat no. Utanom attraksjonane saa fann me paa mykje tull, trur aldri eg har ledd saa mykje i loepet av ei veke. Me skulle eigentleg berre vere der 5 dagar, men paa grunn av ein regnstorm saa var det ingen fly som letta den sundagen me sko heim. Saa me maatte vere der ei ekstra natt, og det var det ikkje mange som klagte paa.
Neste helg er det prom paa min skule! Det er jo heilt koas no, prom er nemleg det stoerste i heile verda for amerikanske tenaaringar. Folk har jo planlagt dette sidan byrjinga av skuleaaret. Eg er ikkje heilt sikker paa om eg kjem til aa gaa til mitt prom. Som alle veit er eg verken organisert eller flink til aa planleggje. Men eg skal i alle fall paa eit prom; Finn har invitert meg med til hans skule sitt prom helga etterpaa. Det er eg glad for, hans skule er litt betre enn min. Saa eg kjoepte kjole i gaar (alltid ute i siste liten), den er blaa (sjoelvsagt) og i sateng, ganske enkel og elegant. Eg gledar meg kjempe mykje, men det er no stress ogsaa.
Ok, og saa siste nytt paa min skule. I forgaars fann nokon ein skremmande melding paa guttanes dodoer. Ein bombetrussel som informerte om at skulen skulle verte bomba den 31 april 2007. Ja, enten saa var "terroristane" ikkje smarte nok til aa sjekke kalendaren og oppdage at det ikkje finnst ein 31 april, eller saa var det ein del av spoeken. Men skulen tok dette sveart alvorleg. Meldingen var funnen den 30 april og daa vart me laast inne i klasseromma i ein halvtime medan sikkerhetsvaktane gjekk rundt og sjekka heile skulen. Neste morgon, den "31 april" sjekka politiet skulen med hundar og heile pakken foer dei slapp oss inn. Alle foreldra vart informert ogsaa, men me slapp ikkje unna skulen. Og me vart ikkje bomba heller. Nina fekk forresten sin fyrste ISI (in school detention) i gaar, det betyr at hu maatte sitte i eit anna rom heile dagen utan undervisning og ikkje gjere noko som helst, den amerikanske skammekroken. Grunnen til at ho fekk det var at ho hadde flipfloppar paa seg. Rob har vore i ISI i tre dagar no, fordi han hoppa oppaa ein stol som stod ute i gongen.
I dag var eg hjaa legen. Eg har hatt litt problemer med leggane mine etter springing, spesielt den vestre. Det er faktisk saa gale at eg har halta litt den siste veka og kan ikkje leggje all vekta paa den venstre foten. Saa eg har ikkje deltatt i treninga sidan sist stevne, som var tirsdag forrige veke. Men naa har eg altsaa faatt sjekka det. Eg har daa "shin splints" som eg hadde tidlegare, men eg har ogsaa slete ein sen i den venstre leggen. Dette kan bety slutten for min friidretts karriere, ikkje at eg hadde planlagt han til aa vere saa lang heller. Men eg skal kvile denne veka og proeve aa kome tilbake i trening neste veke. Det er berre eit par veker igjen av sesongen no.
No kjem den skikkeleg triste nyheiten. Som mange av De allereie veit saa fekk representanten min, Mike Marcou, kreft i haust. Kreften var mykje sterkare enn me trudde, og no nearmar det seg slutten. Mike er sengeliggjande og han kan berre ha besoek 10-15 minutt om gongen. Han er skikkeleg daarleg og ofte veit han ikkje kvar han er, av og til kjenner han ikkje igjen Cindy(kona) eingong. Det gaar skikkeleg innpaa oss. Mike var den personen eg alltid kunne stole paa her nede, uansett kva problemet var saa ordna Mike det. Eg har aldri mista nokon naerme foer, og eg tykkjer det er heilt forferdeleg. Saa send han og familien hans ein tanke, be for han om du er religioes.
No faar eg gaa og toerke taarene, beklager at eg slutta saa trist.
vaar
Ja, no er vaaren her for fullt i Cincinnati. Faktisk, saa virke det nesten som om me har hoppa over vaaren aa gaatt rett til somar. Temperaturen har vore over 20 grader dei siste to vekene, og mange solskinnsdagar har me og faatt. Det gjekk liksom rett i fraa bitande kaldt ver til varme solskinnsdagar, eg kan i alle fall ikkje hugse noko i mellom der. Saa eg har blitt solbrente paa nasen og har skilje etter sokkane mine, paa grunn av trening.
For dei som ikkje veit det saa har eg daa begynnt paa "track" eller friidrett paa godt norsk. Saa no spring eg vanligvis mellom 5-8 km kvar dag etter skulen, eg e litt kry over kor sprek eg har blitt. Eg spring long distanse (800m, 1600m, eller 3200m), og me er ikkje saa mange som spring dei distansane paa min skule. Me er faktisk berre tre jenter paa laget mitt. I helga hadde eg min fyrste konkurranse, og eg sprang 800 meteren. Eg gjorde det ikkje saa heilt daarleg heller; 13 plass av cirka 20, og eg er egentleg noegd med det. Eg var heilt sikker paa at eg kom til aa vere sist. Men..dei siste to vekene har eg og slitt litt med beina mine. Kroppen min er ikkje vandt med aa springe, saa ein kombinasjon av overtrening og altfor mykje springing paa hardt underlag har skikkeleg tatt paa for dei stakkars leggane mine. Saa eg har ein idrettsskade som dei kaller "shin-splints" her nede, eg har ikkje peiling paa kva det vil vere paa norsk sidan eg egentligt aldri har vore saerleg aktiv i sport heime. Men, men eg faar haape det gaar over snart. Det er ikkje saa enormt kjekt aa sitte med is paa leggane medan eg ser paa lagkameratane mine trene.
I morgon kjem familien min til America, og dei vil vere her i Cincinnati utpaa torsdagen ein gong. Eg gledar meg kjempemykje til det. Eg kan ikkje tru at det er saa lenge sidan eg saag dei sist. Saa eg tar meg antagligvis fri fraa skulen neste veke, og me skal forhaapentlegvis reise litt rundt. Eg haaper paa aa reise soerover, men det er opp til mine foreldre aa bestemme. Det betyr egentligt ikkje saa mykje saa lenge eg faar vere med familien min :)
Det er ikkje saa lenge til eg kjem heim no, tida gaar kjempefort. Fyrst kjem familien min her og naar dei reiser faar eg "spring break" og daa reiser eg til New York, og etter det er det berre 6-7 veker igjen av skuleaaret. Og vips saa er eg heime igjen! :)
92-95 dagar igjen naa.
Ja, no er det under hundre dagar til eg kjem heim. Eg har vore klar for aa reise heim dei siste maanadane, spesielt naar eg hadde besoek, men no gruer eg meg faktisk til aa reise ogsaa. Har jo blitt ganske saa glad i denne plassen ogsaa, og folka her nede.
For litt over to veker sidan fekk eg besoek fraa Noreg. Fire av mine beste venniner kom ned; Janne, Ingvild, Grete Kristin og Astrid. Det var den kjekkaste veka i heile mitt liv. Det var saa enormt herligt aa sjaa dei igjen. Eg hadde savna dei saa mykje. Det tok ikkje long tid foer alt var som foer, og eg foelte det som om eg aldri hadde reist fraa dei. At eg berre hadde vore vekke eit par veker. Me hadde det kjempemorosamt, og me fann paa mykje tull. Heile veka var full av interne vitsar og masse latter.
Dagen etter at dei kom ned hit tok eg og Lindsay dei med ned til byen og til cafeen som faren til Lindsay eig. Det var litt stress og komma seg ut om morgonen, som alltid naar 5 norske jenter skal av sted, og det var saavidt me naadde bussen. Nede i byen var det iskaldt, men me kom oss naa likevell opp i Carew Tower (hoegaste bygningen i Cincinnati) for aa sjaa byen.
Dagen etter reiste me med vertsforeldrene mine og Tina til Chicago. Der var det enno kaldare! Turen dit var litt skummel, me koyrde paa motorvegen og bilane foeyk av vegen heile tida rundt oss. Amerikanerar har aldri hoeyrd om vinterdekk eller piggdekk! Men me kom oss no fram. Me hadde det kjempekjekt der oppe, og fekk sjaa masse av byen, blant anna Sears Tower som er ein av dei hoegaste bygningane i verda. Eg og Tina leitte heile tida etter ein Hennes og Maurits butikk, for me hadde hoeyrd at det skulle vere ein der. Og gjett om me vart glad daa me fann han! Det einaste som var litt dumt var at Astrid var sjuk daa me var i Chicago stakkars :( Men utanom det var det kjempekjekt.
For litt over to veker sidan fekk eg besoek fraa Noreg. Fire av mine beste venniner kom ned; Janne, Ingvild, Grete Kristin og Astrid. Det var den kjekkaste veka i heile mitt liv. Det var saa enormt herligt aa sjaa dei igjen. Eg hadde savna dei saa mykje. Det tok ikkje long tid foer alt var som foer, og eg foelte det som om eg aldri hadde reist fraa dei. At eg berre hadde vore vekke eit par veker. Me hadde det kjempemorosamt, og me fann paa mykje tull. Heile veka var full av interne vitsar og masse latter.
Dagen etter at dei kom ned hit tok eg og Lindsay dei med ned til byen og til cafeen som faren til Lindsay eig. Det var litt stress og komma seg ut om morgonen, som alltid naar 5 norske jenter skal av sted, og det var saavidt me naadde bussen. Nede i byen var det iskaldt, men me kom oss naa likevell opp i Carew Tower (hoegaste bygningen i Cincinnati) for aa sjaa byen.
Dagen etter reiste me med vertsforeldrene mine og Tina til Chicago. Der var det enno kaldare! Turen dit var litt skummel, me koyrde paa motorvegen og bilane foeyk av vegen heile tida rundt oss. Amerikanerar har aldri hoeyrd om vinterdekk eller piggdekk! Men me kom oss no fram. Me hadde det kjempekjekt der oppe, og fekk sjaa masse av byen, blant anna Sears Tower som er ein av dei hoegaste bygningane i verda. Eg og Tina leitte heile tida etter ein Hennes og Maurits butikk, for me hadde hoeyrd at det skulle vere ein der. Og gjett om me vart glad daa me fann han! Det einaste som var litt dumt var at Astrid var sjuk daa me var i Chicago stakkars :( Men utanom det var det kjempekjekt.
Ellers saa hadde eg det heilt fantastisk naar dei var her, og me gjorde masse kjekke og morosame ting. Det vart mykje shopping, masse latter og moro. Eit av hoegdepunkta var daa me lagte ein film av nordmenn som proever aa ete amerikansk mat, med Grete Kristin, Ingvild, Astrid og Janne som proevekaniner. Eg held framleis paa med aa redigere filmen, men eg skal proeve aa faa lagt han ut her naar den er ferdig ;)
- Dette var eit innlegg som eg skulle ha posta for fleire veker sidan.. litt treig for tida
98191-17
eit av nabohusa
Jul og Nasville tur
Denne helga har eg vore nede i Nashville, som ligg ca 5 timar (med bil) vekke fraa Cincinnati. For dei som ikkje veit det saa eg Nashville countrymusikkens hovudstad, byen har ogsaa ein god del rockestjerner og diverse. Eg reiste med vertsforeldrene mine, som alltid, og denne gongen vart Nina (fraa Italia) og Lindsay med.
Det var masse liv nede i Nashville og me hadde det ganske morosamt der nede med alle cowboyane og all countrymusikken. Me sjekka blant anna ut eit stort country musikk museum og "country music hall of fame". Det var ganske interessant faktisk. Paa museumet fotograferte dei alle som kom inn, og me kunne kjoepe bilete naar me var ferdig med museumsrunden. Dei tykte vaart bilete var saa stiligt at dei rama det inn og satte det paa bordet, saa naa er eg innrama i eit countrymuseum. Eg var mest fasinert av bygningen museumet var inni, det likna eit piano!
Nashville har ogsaa eit stort utval av "second hand" butikkar, me fann ei heil gate med slike butikkar. Dei hadde mykje knalltoeffe klede, men ikkje noko cowboyklede. Det betyr vel at folk i Nashville ikkje gir i fraa seg cowboykleda sine saa lett. Blant alle desse butikkane fann me ein liten koselege italiensk matvarebutikk, og Nina var jo heilt oppe i skyene. Daa me gjekk inn saa traff me ei dame fraa Nina sin heimby, og dei hadde ein long samtale paa italiensk. Dei andre folka i butikken var kjempekoselege ogsaa, og dei gav oss gode tips om cafear, restauranter og slikt for ungdommar i Nashville.
Ellers saa var det mykje rart som hendte paa turen, ein fykande pizza til doemes. Og eg fekk eit villt innfall om at eg kunne sjaa gjennom veggen. Og Nina som fekk hoeyre at ho treng terapi. Og ein superkul krabbedans! Me hadde det ganske saa morosamt med andre ord.
Sidan alle har spurd meg om korleis det var aa feira jul her borte, saa tenkte eg at eg kunne skrive litt om det her. Eg maa sei at Amerikanske jul er oppskrytt. Dei har enormt moekje julalys, det gaar ikkje eingong ann aa tenka seg kor moekje merkeleg julepynt det gaar ann aa putte paa eit hus her nede! Og butikkane er fulle av juledekor sidan dagen etter halloween. Men utanom det, saa er det ganske tomt. Jula varer berre 2 dagar; julaften og 1 juledag. Etter det er jula over. Dei har ikkje romjul, advendt, julekalender, julemenn, pepparkaker, julemarsipan, ingen gaar julebukk, nesten alle juletre er falske, og dei har aldri hoeyrd om graut. Saa eg fekk ikkje saa mykje julestemning for aa sei det slik.
Men eg var likevel heldig og fekk mykje heimefraa. Eg fekk advendtskalender baade fraa mamma og fraa Anne, Eline, Fredrik, Kristine, Line og Mari, tusen takk igjen! Og baade mamma og gode venner passte paa at eg fekk sjaa tre noetter til askepott. Ellers saa fekk eg masse julekort, sjokolade og snop fraa folk, og eit par knallkule toefler fraa Anne Thomsen! Tusen takk for alt, det hjalp mykje paa julestemningen.
Eg laga ogsaa pepparkaker, knekk og lussekatter med Katherin og Katia (fraa Sverige). Saa daa fekk me litt tradisjonell skandinavisk julestemning. Det var kjempekoseleg! Me kjoepte ogsaa gloegg, men me fann berre med alkohol i saa det smakte vin i stedenfor den julegloeggen me er vandt med.
Det var masse liv nede i Nashville og me hadde det ganske morosamt der nede med alle cowboyane og all countrymusikken. Me sjekka blant anna ut eit stort country musikk museum og "country music hall of fame". Det var ganske interessant faktisk. Paa museumet fotograferte dei alle som kom inn, og me kunne kjoepe bilete naar me var ferdig med museumsrunden. Dei tykte vaart bilete var saa stiligt at dei rama det inn og satte det paa bordet, saa naa er eg innrama i eit countrymuseum. Eg var mest fasinert av bygningen museumet var inni, det likna eit piano!
Nashville har ogsaa eit stort utval av "second hand" butikkar, me fann ei heil gate med slike butikkar. Dei hadde mykje knalltoeffe klede, men ikkje noko cowboyklede. Det betyr vel at folk i Nashville ikkje gir i fraa seg cowboykleda sine saa lett. Blant alle desse butikkane fann me ein liten koselege italiensk matvarebutikk, og Nina var jo heilt oppe i skyene. Daa me gjekk inn saa traff me ei dame fraa Nina sin heimby, og dei hadde ein long samtale paa italiensk. Dei andre folka i butikken var kjempekoselege ogsaa, og dei gav oss gode tips om cafear, restauranter og slikt for ungdommar i Nashville.
Ellers saa var det mykje rart som hendte paa turen, ein fykande pizza til doemes. Og eg fekk eit villt innfall om at eg kunne sjaa gjennom veggen. Og Nina som fekk hoeyre at ho treng terapi. Og ein superkul krabbedans! Me hadde det ganske saa morosamt med andre ord.
Sidan alle har spurd meg om korleis det var aa feira jul her borte, saa tenkte eg at eg kunne skrive litt om det her. Eg maa sei at Amerikanske jul er oppskrytt. Dei har enormt moekje julalys, det gaar ikkje eingong ann aa tenka seg kor moekje merkeleg julepynt det gaar ann aa putte paa eit hus her nede! Og butikkane er fulle av juledekor sidan dagen etter halloween. Men utanom det, saa er det ganske tomt. Jula varer berre 2 dagar; julaften og 1 juledag. Etter det er jula over. Dei har ikkje romjul, advendt, julekalender, julemenn, pepparkaker, julemarsipan, ingen gaar julebukk, nesten alle juletre er falske, og dei har aldri hoeyrd om graut. Saa eg fekk ikkje saa mykje julestemning for aa sei det slik.
Men eg var likevel heldig og fekk mykje heimefraa. Eg fekk advendtskalender baade fraa mamma og fraa Anne, Eline, Fredrik, Kristine, Line og Mari, tusen takk igjen! Og baade mamma og gode venner passte paa at eg fekk sjaa tre noetter til askepott. Ellers saa fekk eg masse julekort, sjokolade og snop fraa folk, og eit par knallkule toefler fraa Anne Thomsen! Tusen takk for alt, det hjalp mykje paa julestemningen.
Eg laga ogsaa pepparkaker, knekk og lussekatter med Katherin og Katia (fraa Sverige). Saa daa fekk me litt tradisjonell skandinavisk julestemning. Det var kjempekoseleg! Me kjoepte ogsaa gloegg, men me fann berre med alkohol i saa det smakte vin i stedenfor den julegloeggen me er vandt med.
Eg fekk masse fint te jul, fraa baade Noreg og USA. Og eg hadde det kjempekjekt i ferien, sjoelv om det ikkje var romjul og heilt slik eg hadde tenkt meg. Og eg har det ellers berre bra, eg er ferdig med eksamenane mine no og med ein stygg forkjoelelse som eg strevde litt med aa bli kvitt. Eg har til og med leart meg aa kjoera med gir, heilt aaleina!
98191-15
98191-14
98191-13
98191-12
Floridaturen!
No nearmar jula seg med stormskritt. Amerikanarane dekorerar husa sine me glorete lys i alle variantar! Og til dei som klagar over Karmoey naar det gjeld julelys; mange av husa her nede har sikkert meir julelys og tull enn alle husa paa heile Karmoey! Og ikkje nok med det; dei har ogsaa o gigantiske, oppblaaste og opplyste figurar i hagane sine. Figurar utan meining; snoopy, pingvinar og tog er dei mest populere. Kva det har med jul aa gjere har eg enda ikkje funne ut. Det er litt av ein opplevelse aa gaa tur etter at det moerknast! Men no var det ikkje det eg skulle skrive om, eg ville fortelje litt om korleis eg hadde det i Florida for 3 veker sidan.
Tidleg torsdags morgon satte eg, mine vertsforeldre og tre andre utvekslingselevar: Tina, Ole og Sebastian, oss paa eit fly med destinasjon Florida. Me kom ned til Florida rundt 2 om ettermiddagen. Hotellet vaart laag i Fort Lauderdale, ein liten by rett ved siden av Miami. Hotellet laag bokstavelegtalt paa stranda, saa me var ute paa stranda 5 minutter etter me ankom hotellet. Det var godt og varmt paa torsdagen, men det blaaste ein ganske saa friske bris. Det foerte med seg store boelger saa stranda var mest okkupert av surferar. Men me heiv oss naa ut i boelgjene utan aa noele. Me hadde det knallskoy. Kjempa mot boelgene, blei skyllt inn mot land og drukna gong paa gong. Trur aldri eg har svelgt saa mykje saltvatn! Me var slitne og andpustne etter ei stund og bestemte oss for aa slappe av i hotellet sitt basseng og boblebad ei stund, men ikkje lenge etter var me ute i boelgjene igjen! Om kvelden tok eg, Tina, Ole og Sebastian bussen ned til ein strandpromenade i Fort Lauderdale med masse restaurantar, butikkar, nattklubbar o.s.v. Det var ikkje saa mykje liv paa ein torsdagskveld, men me fekk naa sett oss litt om og me hadde det kjempekjekt.
Fredags morgon koeyrde med ut til ei oey nedenfor Miami som er ein del av "The Keys" (mange smaaoeyer). Der fann me ein park med fin natur, eit fyrtaarn og ein kjempefine strand. Marianne og Paul gjekk tur rundt i parken og sjekka ut fyrtaarnet medan me andre bada og koste oss paa stranda. Veret var heilt nydeleg denne dagen og det var ikkje boelgjer i sjoen i det heile tatt. Stranda var ikkje saa stor og det var ikkje saa maangen turistar der, men det var ein skule paa skuletur der saa det var mange elevar paa vaar alder. Etter at me hadde vore ute paa den oeya saa gjekk me inn til Miami by. Me sjekka ut det cubanske omraadet, "Little Havanna". Det var ganske kult og me fann til og med ein liten, cubansk sigarbutikk der dei laga sine eigne sigarar. Eigaren hadde jobba paa ein sigarfabrikk i Cuba, men han hadde flytta til USA daa han voks opp og saa hadde han starta sin eigen litle butikk/fabrikk i Miami. Eigaren var kjempekoseleg, han fortalde oss mykje om cuba og sigarar, og viste oss utstyret dei brukte for aa laga dei. Om kvelden var me nede i Miami, nede i havna som heiter "Bayside". Der var det mange koselege restauranter, barar, butikkar o.s.v. Eit band spelte latinsk musikk i midten av havna, og latinsk musikk kom ut fraa alle klubbane ogsaa. Det var mykje folk der paa ein fredagskveld, stemningen var god og mange dansa. Heilt ytterst paa brygga fann me Hard Rock Cafe, og det var vel dei einaste gongen me hoeyrde noko anna enn latinsk musikk paa heile turen.
Laurdag stod me tidleg opp og gjekk til Miami Beach. Det omraadet er heilt nydeleg. Fyrst gjekk me litt rundt i gatene bak stranda og kikka. Var innom eit par smaa butikkar og kjoepte postkort og diverse. Saa gjekk me langs strandpromenaden og saag paa dei nydelege hotellene, restaurantane og husene i art deco-stil. Dei var knallkule; masse pastellfargar, kjekke former, detaljer og neonlys! Det var knallvarmt ute saa det tok oss ikkje saa lang tid foer me bestemte oss for aa gaa til stranda og bada. Sjoelve stranda var heilt utruleg fin. Kvit sand, klart vatn, og den var enormt stor. Me kunne ikkje sjaa enden paa ho. Stranda hadde ogsaa offentlege sandvolleyball banar, treningsapparat, dusjar og alt mulig. Eg og Tina bada lenge og etter at me hadde latt sola toerka oss saa gjekk me opp til volleyballbanane. Sidan me var berre 2 personar saa var det lett aa faa vere med aa spele, me kom med paa kvar sitt lag og hadde det kjempemorosamt. I kveldinga gjekk me heim til hotellet, men etter ein kjapp dusj saa bestemte me oss for aa gaa ned til Fort Lauderdale der me var fyrste kvelden. No var det laurdagskveld og mykje, mykje meir liv ute i gatene. Me gjekk litt rundt aa traska, kjoepte inn dei siste sourvenirane o.s.v. Eg og Tina traff paa ein interessant gjeng fraa Soer-Afrika. Dei jobba paa ein yatch og reiste verden rundt, det hoeyrdes ut som ein heilt perfekte jobb.
Laurdag stod me tidleg opp og gjekk til Miami Beach. Det omraadet er heilt nydeleg. Fyrst gjekk me litt rundt i gatene bak stranda og kikka. Var innom eit par smaa butikkar og kjoepte postkort og diverse. Saa gjekk me langs strandpromenaden og saag paa dei nydelege hotellene, restaurantane og husene i art deco-stil. Dei var knallkule; masse pastellfargar, kjekke former, detaljer og neonlys! Det var knallvarmt ute saa det tok oss ikkje saa lang tid foer me bestemte oss for aa gaa til stranda og bada. Sjoelve stranda var heilt utruleg fin. Kvit sand, klart vatn, og den var enormt stor. Me kunne ikkje sjaa enden paa ho. Stranda hadde ogsaa offentlege sandvolleyball banar, treningsapparat, dusjar og alt mulig. Eg og Tina bada lenge og etter at me hadde latt sola toerka oss saa gjekk me opp til volleyballbanane. Sidan me var berre 2 personar saa var det lett aa faa vere med aa spele, me kom med paa kvar sitt lag og hadde det kjempemorosamt. I kveldinga gjekk me heim til hotellet, men etter ein kjapp dusj saa bestemte me oss for aa gaa ned til Fort Lauderdale der me var fyrste kvelden. No var det laurdagskveld og mykje, mykje meir liv ute i gatene. Me gjekk litt rundt aa traska, kjoepte inn dei siste sourvenirane o.s.v. Eg og Tina traff paa ein interessant gjeng fraa Soer-Afrika. Dei jobba paa ein yatch og reiste verden rundt, det hoeyrdes ut som ein heilt perfekte jobb.
Sundags morgon stod me enno tidlegare opp, maatte jo faa mest mogleg ut av dagen. Me gjekk ned til Miami og South Beach igjen. Fyrst fann ei handlegate eit lite stykke fraa stranda, men eg hadde kje saa mykje pengar saa eg kjoepte ingenting. Vegen ned til stranda var laaang i solsteikjen, men me kom oss no ned til slutt. Me var troeytte etter tidlege morgonar og lange dagar med masse action, saa me laag og slappa av paa stranda for det meste. Bada og spelte litt sandvolleyball ogsaa, men det var litt sloevare denne dagen. Det var ganske herligt.
Me kom heim til Cincinnati etter midnatt paa sundag, og gjekk rett fraa 30 grader og solskinn til minusgrader og snoe. Det var ei enormt kjekke lang helg, og me storkoste oss alle samen. Haaper eg faar sjansen til aa kome ned dit igjen!
atlanta, lappen og OSU!
Eg har faatt lappen! Bestod han med glans og! Eg kan kjoera biiiil! heilt aaleina!!! Eg koeyrde opp tidleg laurdagsmorgon. Eg var kjempenervoese og hadde grua meg enormt mykje. Fyrst maatte eg ta ein manoevringstest. Kjoera mellom og rundt nokre kjegler, og saa bakke til startspunktet att. Eg mista eit par poeng for aa ikkje stoppa akkurat der eg skulle, men eg klarte meg bra. Sjoelve koeyretesten var enklare. Den tok ca 10 minutt og me koyrde rundt i byggefeltet bak teststasjonen. Eg var ikkje ute paa hovudvegen eingong! Saa der fekk eg 100% Saa naa kan eg koeyra bil!! Akkurat naa laane eg Paul (vertsfaren min) sin bil, men naar eg leare aa koeyre med gir saa kan eg faa bruka Sean (vertsbroren min) sin bil saa mykje eg vil. For han er paa college og bilen staar her nede i garasjen. Jippi!!
Sist helg, eller fraa torsdag til laurdag var eg i Atlanta, Georgia. Byen der Martin Luther og Coca Cola kjem fraa. Eg reiste med vertsforeldrene mine og Tina var med oss. Marianne hadde konferanser der nede, men me andre var berre med paa ferie. Byen var kjempefine, spesielt no sidan alle trea har saa nydelege fargar. Og der nede var det varmt og godt, saa me gjekk rundt i sommarklede. Fyrste dagen brukte eg og Tina nede i eit kjendt kjoepesenter , "Atlanta Underground" som ligg midt i byen. Det ligg under bakken, og har vert ein togstasjon. Det var mange smaa butikkar, og smaa "togvogner" som selde smaating. Om kvelden gjekk me og kjoepte oss mat paa ein europeiske restaurant og sat oss ute i ein liten koselege park. Parken var full av folk, som spelte sjakk, kort, leste boeker eller berre sat og snakka. Parken var lyst opp med kvite "juletrelys", og laag midt mellom skyskraparane. Paa vegen heim stoppa me paa eit kjoepesenter og kjoepte badeklede, for me fann ikkje ut foer me kom fram at hotellet hadde badebasseng og boblebad. Etter eit bad saa skulle me gjere lekser, men sengene var saa mjuke aa gode at me sovna med eingong oppaa skuleboekene vaaras.
Neste morgon gjekk eg, Tina og Paul (vertsfaren min) til Coca-Cola museumet. Det var ganske interessant. Paa slutten av museumet var det brusmaskinar med alle dei ulike brustypane som Coca-Cola eig. Og eg trur eg smakte paa mesten alle, blei ganske kvalm etter det kan du sei. Fy soeren saa mange ekle brustypar det er rundtom i verda! Beverly fraa Italia til doemes, det er den verste brusen eg nokon gong har smakt! Brekke meg berre eg tenke paa den grusomme smaken. Etter paa skilde me lag, Paul satte kursen mot Martin Luther King senteret, medan eg og Tina gjekk rundt utan eit spesielt maal. Men me fekk med oss ein god del paa den turen! Me fann ein kjendt bygning "Peachtree tower" eller noko slikt, og eg trur det er leiligheitar eller kontorer. Me spurde vakten om me kunne kome inn, og me fekk lov sidan det var butikkar i nederste etasje. Aa for ein nydelege bygning, maa sikkert vara steinrike for aa bu der inne! Me gjekk vidare til Olympia parken, og trakka litt rundt i omraadet der OL vart haldt i.. var det 1996? Etterkvart fekk me gnagsaar, saa me tok av oss skoa og stappa foetene oppi ei fontene. Og me gjekk barfoett resten av den dagen. Om kvelden gjekk me til eit anna kjoepesenter i nearleiken av hotellet foer me tok oss ein tur til treningsrommet.
Laurdagsmorgon var Marianne ferdige med konferansane sine, saa me sjekka ut av hotellet og alle saman gjekk til ein museum for Jimmy Carter. Eg og Tina var ikkje saa enormt interesserte saa me gjekk for det mesta rundt og tulla, men me fekk naa me oss litt allikavel. Etterpaa tok me ein tur innom Martin Luther King senteret, og det var mykje meir interessant, foer me tok fatt paa den lange koeyreturen heim. Det var ein kjempekjekke tur, og baade eg og Tina skulle ynskje me kunne vere der lenger!
Denne helga var det stort spetakkel i heila Ohio. Ohio State University's fotballag spelte nemleg mot erkefienden Michigan i finalen. Dette var den stoerste kampen paa fleire aar, verkar det som. Saa paa laurdag var eg sjaa Megan, ei vennina fraa skulen, for ho hadde OSU-fest. Saa ho hadde heile huset fullt av folk kledde i OSU-klede, og eg trur eg tellte 6 fjernsyn som viste kampen. Megan sitt hus var fullt av OSU-effektar, til og med lysbrytarane var OSU. Mora til Megan fortalte at daa Megan var liten saa song ho OSU-kampsongen til ho for aa faa ho til aa sovne, for ho kunne ingen nattasongar. Alle fyllte spent me, og du skulle hoeyrt det braaket kvar gong me fekk "touchdown". Me vant ogsaa, saa alle var heilt i hundre!
Ellers saa har eg det kjempebra. Det er mykje aa finne paa her nede, og masse saa skjer heile tida. I morgon er det thanksgiving, og no er det thanksgiving-ferie. 3 heile dagar! Men det hjelp det ogsaa. Det nearmar seg jul no, og butikkane har jo vore stappfulle med julepynt og greier sidan dagen etter halloween. Eg skulle ynskje eg kunne komt heim til jul, saa eg veit ikkje kor mykje julestemning eg kjem til aa faa her nede. Men!! Eg fekk ein overaskelse i posten her ein dag! Mari, Kristine, Anne, Eline, Line og Fredrik har nemleg laga ein advendtskalender te meg. Eg blei saa enormt glad for den! Eg kloer i fingrane etter aa aapna han! Dei sel ikkje advendtskalenderar her, merkeleg nok dei sel jo alt du kan tenka deg med julamotiv. Saa tusen, tusen takk for den. Og tusen takk for alle mailane og brevene eg faar fraa folkens, eg er ikkje saa flink til aa svare, men eg skal skjerpa meg!
halloween!
Naa har eg egentleg amerikansk historie, men denne timen er ganske sloev saa eg ser meir nytte av aa skrive litt her.
Naa naerme halloween seg me stormskritt her aa det merkast godt. Butikkane har naa seld halloween utstyr og effektar sidan skulestart, men no er alle hagar og hus dekorert for fullt, og alle har planlagt kva dei skal vere paa halloween. Det er "haunted house" over alt. Spoekelseshus saa dei riggar til i oktober paa grunn av halloween. Paa lordag proevde eg ut to slike attraksjonar. Fyrst gjekk eg, Katherin, Tina, Ellie og Ellie sin kjeraste til eit spoekelseshus oppe i Mt. Healthy. Det var litt falskt til tider, men eg maa innroemma at eg vart skremt meir enn eit par gonger, og hylte eindel. Turen enda i ein labyrint i moerket, og me brukte sikkert 20 minutt paa aa kome oss ut.. og den var kjempeliten!! Etterpaa vart eg aa Katherin med ein annan gjeng til ein spoekelses skog i ein oede, smaaskummel by saa hette Middletown. Tina og Ellie maatte vere heime halv tolv, saa dei kunne ikkje vere med. Denne skogstien var mykje meir gjennomfoert, og eg var livredd til tider. Middletown er omkring 30 minuttar herifraa, og me kom ikkje fram foer klokka nearma seg 11. saa maatte me staa mesten 2 timar i koe, saa det var ganske saa seint daa me endeleg kom inn i skogen.. men det var verdt all ventinga! Dei spelte mykje paa oede, avsideliggjande landsbygder, motorsag massakeren, kannibalisme og skumle, merklige landsbygdbuarar. Me maatte gjennom masse skog, ein laave, slakterhall, skulebuss, spindelvev, og eit par skumle telt. Taylor var fremst og proevde aa vere toeff og sterk, og Luce var bakerst for ingen ville gaa bakerst. Me jentene; eg, Katherin, Ari og Bri var i midten og holdt rundt kvarandre medan me hylte og sprang. Jeremy var som oftast med i jentegruppa han ogsaa.. Me kom oss levande i gjennom og starta paa heimvegen i halv to tida. Me hadde daarlege vegbeskrivelsar, og ingen av oss hugsa kvar me kom i fraa. Saa me koeyrde litt rundt i denne oede, skumle landsbyen og spurde etter vegen paa to bensinstasjonar foer me endeleg fann vegen ut til motorvegen. Paa den eine bensinstasjonen var det eit par skumle typar, saa me kom oss ganske kvikkt ut i bilane igjen. Men me kom oss no heim til slutt, etter eit par U-svingar..
I gaar laga eg mi fyrste gresskar-lykt! :D Alle utvekslingselevane, og nokre vertsfamiliar, samlast hjaa Mike og Cindy og skjerte ut gresskar ute i hagen. Det var faktisk ikkje saa vanskeleg som eg trudde, sjoelv om eg laga eit ganske saa enkelt og tradisjonelt. Men nokon av dei andre laga avanserte. Sebastian skjerte sjoelvsagt ut "Metallica" i gresskare sitt, og eit smilefjes under. Og me aat MYKJE mat. Alle tok med seg noko, og Mike og Cindy hadde i tillegg ordna meg poelser, hamburgerer. salat, chips og mykje anna. Eg var stappmett daa eg gjekk der i fraa. Det var kjempekoslege, men det var litt ekkelt aa rense gresskaret.
Men no ringer klokka! snakkast!
Naa naerme halloween seg me stormskritt her aa det merkast godt. Butikkane har naa seld halloween utstyr og effektar sidan skulestart, men no er alle hagar og hus dekorert for fullt, og alle har planlagt kva dei skal vere paa halloween. Det er "haunted house" over alt. Spoekelseshus saa dei riggar til i oktober paa grunn av halloween. Paa lordag proevde eg ut to slike attraksjonar. Fyrst gjekk eg, Katherin, Tina, Ellie og Ellie sin kjeraste til eit spoekelseshus oppe i Mt. Healthy. Det var litt falskt til tider, men eg maa innroemma at eg vart skremt meir enn eit par gonger, og hylte eindel. Turen enda i ein labyrint i moerket, og me brukte sikkert 20 minutt paa aa kome oss ut.. og den var kjempeliten!! Etterpaa vart eg aa Katherin med ein annan gjeng til ein spoekelses skog i ein oede, smaaskummel by saa hette Middletown. Tina og Ellie maatte vere heime halv tolv, saa dei kunne ikkje vere med. Denne skogstien var mykje meir gjennomfoert, og eg var livredd til tider. Middletown er omkring 30 minuttar herifraa, og me kom ikkje fram foer klokka nearma seg 11. saa maatte me staa mesten 2 timar i koe, saa det var ganske saa seint daa me endeleg kom inn i skogen.. men det var verdt all ventinga! Dei spelte mykje paa oede, avsideliggjande landsbygder, motorsag massakeren, kannibalisme og skumle, merklige landsbygdbuarar. Me maatte gjennom masse skog, ein laave, slakterhall, skulebuss, spindelvev, og eit par skumle telt. Taylor var fremst og proevde aa vere toeff og sterk, og Luce var bakerst for ingen ville gaa bakerst. Me jentene; eg, Katherin, Ari og Bri var i midten og holdt rundt kvarandre medan me hylte og sprang. Jeremy var som oftast med i jentegruppa han ogsaa.. Me kom oss levande i gjennom og starta paa heimvegen i halv to tida. Me hadde daarlege vegbeskrivelsar, og ingen av oss hugsa kvar me kom i fraa. Saa me koeyrde litt rundt i denne oede, skumle landsbyen og spurde etter vegen paa to bensinstasjonar foer me endeleg fann vegen ut til motorvegen. Paa den eine bensinstasjonen var det eit par skumle typar, saa me kom oss ganske kvikkt ut i bilane igjen. Men me kom oss no heim til slutt, etter eit par U-svingar..
I gaar laga eg mi fyrste gresskar-lykt! :D Alle utvekslingselevane, og nokre vertsfamiliar, samlast hjaa Mike og Cindy og skjerte ut gresskar ute i hagen. Det var faktisk ikkje saa vanskeleg som eg trudde, sjoelv om eg laga eit ganske saa enkelt og tradisjonelt. Men nokon av dei andre laga avanserte. Sebastian skjerte sjoelvsagt ut "Metallica" i gresskare sitt, og eit smilefjes under. Og me aat MYKJE mat. Alle tok med seg noko, og Mike og Cindy hadde i tillegg ordna meg poelser, hamburgerer. salat, chips og mykje anna. Eg var stappmett daa eg gjekk der i fraa. Det var kjempekoslege, men det var litt ekkelt aa rense gresskaret.
Men no ringer klokka! snakkast!
ventetid paa applebees
fraa venstre: joe, ellie, tess, jessica, meg
